នាទីសុខភាពនិងអនាម័យ
- ទំព័រដើម
- Podcast
- សរសេរមកយើង
ពុធ 29 កញ្ញា 2010
ការរក្សាអនាម័យ និងការដាក់ធ្មេញស្រោប
© RFI
នៅថ្ងៃពុធសប្តាហ៍នេះ អៀង សុខម៉ិញ បានអញ្ជើញលោកវេជ្ជបណ្ឌិត អូណូរ៉េ គីន
ទន្តបណ្ឌិត នៅក្រុង កេបិច ប្រទេសកាណាដា
មកជំរាបជូនប្រិយមិត្តពីការដាក់ធ្មេញស្រោប
និងការរក្សាអនាម័យមាត់ធ្មេញពេលមានធ្មេញដាក់។
ធ្មេញស
ធ្មេញត្រឹមរៀបស្មើគឺជាបច្ច័យមួយដែលអាចជួយឲ្យក្តីញញឹមរបស់
មនុស្សយើងកាន់តែស្រស់ថែមទៀត។
ធម្មជាតិបង្កើតមនុស្សឡើងមិនដូចគ្នាទេ
អ្នកខ្លះទៅក៏មានធ្មេញល្អស រៀបត្រឹមហើយមានសុខភាពល្អទៀត
ចំណែកអ្នកខ្លះដោយសារការធ្វេសប្រហែលបន្តិចបន្តួចពីក្មេង ខ្វះ
អនាម័យក្នុងការ ដុស ច្រាស សំអាតធ្មេញ បានធ្វើឲ្យសុខភាពធ្មេញធ្លាក់ចុះ ដង្កូវស៊ី ខូចធ្មេញ រហូតត្រូវតែដកចោលក៏មាន។
ទោះជាក្នុងករណីណាក៏ដោយ ក៏គ្រូពេទ្យនៅតែអាចព្យាបាល និងជួសជុល កែកុនដោយប្រើធ្មេញសប្បនិមិត្តដើម្បីជាជំនួយក្នុងករណីដែលធ្មេញ នោះខូចខាតខ្លាំង ឬមិនអាចទុកបាន។
តើក្នុងករណីណាខ្លះដែលគេត្រូវការប្រើធ្មេញសប្បនិមិត្ត ?
ធ្មេញ ជាសរីរាង្គមួយចំបាច់ ដែលមិនត្រឹមតែជាជំនួយផ្នែកសម្ផស្សប៉ុណ្ណោះទេ តែជាធ្មេញមានភារៈយ៉ាងចំបងក្នុងជួយកិនរំលាយអាហារមុនបញ្ជូនទៅ ក្រពះ។
ហេតុដូច្នេះហើយបានជាគេចាំបាច់ត្រូវការរក្សា សុខភាពធ្មេញឲ្យបានល្អ ដើម្បីសុខភាពរាងកាយទាំងមូល។ ក្នុងន័យនេះប្រសិនណាបើយើងមានធ្មេញណាមួយខូចដោយប្រការណាមួយនោះ គួរតែលោកអ្នកនាងរួសរាន់ទៅឲ្យគ្រូពេទ្យព្យាបាល ព្រោះបើធ្មេញដង្កូវស៊ីបានទទួលការព្យាបាលកាន់តែឆាប់ ធ្មេញនោះនឹងមានអាយុកាន់តែយឺនយូរ ផ្ទុយទៅវិញបើលោកអ្នកបណ្តែតបណ្តោយ នោះធ្មេញនឹងឆាប់ខូច ឬត្រូវដកចោលតែម្តង ពេលនោះការដាក់ធ្មេញសប្បនិមិត្តថ្មីត្រូវការប្រើពេលវេលាយូរ និង ចំណាយអស់ថវិកាក៏កាន់តែច្រើន។ ប៉ុន្តែបើធ្មេញខូចនៅមានកំរិតនៅឡើយ លោកអ្នកអាចរក្សាធ្មេញកំណើតរបស់យើងបាន ដោយប្រើវិធីសាស្ត្រផ្សេងគ្នាទៅតាមករណីជាក់ស្តែង មានជាអាទិ៍ការស្រោបធ្មេញ។
តើពេលណាដែលគ្រូពេទ្យសម្រេចស្រោបធ្មេញលោកអ្នក ? ហើយធ្មេញស្រោបប្រភេទណាដែលលោកអ្នកគួរជ្រើសរើសយក ?
Dr. Honoré Kin : “ គេត្រូវការស្រោបធ្មេញ នៅពេលណាដែលធ្មេញនោះខូចខ្លាំងពេក ធ្មេញត្រូវប៉ះ បិទរន្ធធំពេក រួចកុំឲ្យធ្មេញហ្នឹងបែក យើងត្រូវតែស្រោមធ្មេញនោះ។
ការស្រោបធ្មេញមានច្រើនយ៉ាង ៖
- ធ្មេញស្រោបដែក (Métal ou acier) ៖ មានតម្លែថោក ប៉ុន្តែពុំសូវល្អទេ ដោយសារពុំអាចទុកយូរបាន។ ផលវិបាកសំខាន់នៃការស្រោបធ្មេញធ្វើអំពីដែក គឺមកពីវាមានការលំបាកនឹងពត់តម្រូវ ឲ្យត្រូវ ក្លំជាប់លើធ្មេញណាស់ ជាហេតុបង្កឲ្យឆាប់មានដង្កូវស៊ី នៅពីក្រោមធ្មេញស្រោបនោះ។ ពេលខ្លះគ្រូពេទ្យបង្ខំចិត្តត្រូវតែដកស្រោបនោះចេញ ហើយជួនកាល ដង្កូវស៊ីសំងំស៊ីធ្មេញអស់ខ្លាំងពេក ដែលជម្រុញឲ្យគ្រូពេទ្យត្រូវដកធ្មេញនោះចោលតែម្តង
- ធ្មេញ ស្រោបព័រសឺឡែនលាយជាតិដែក (Metal et Porceleine) ៖ មានតម្លៃថ្លៃជាង ធ្មេញស្រោបធ្វើបីដែក ប៉ុន្តែមានគុណភាពល្អ ជាប់យូរជាង និង ស្អាតជាងច្រើន។
- ធ្មេញស្រោបធ្វើពីព័រសឺឡែនសុទ្ធ ៖ តម្លៃថ្លៃខ្លាំង ប៉ុន្តែវាមានគុណភាពល្អជាងច្រើន។ ល្អជាងច្រើនព្រោះគ្មានជាតិដែក។”
ថ្វីដ្បិត តែបញ្ហាតម្លៃ ជាចំណោទធំសំខាន់មួយ សំរាប់បណ្តាជនទូទៅក៏ដោយ ប៉ុន្តែសុខភាព ធ្មេញ និងភាពធន់ យូរអង្វែង ក៏ជាកត្តាសំខាន់ខ្លាំងណាស់ដែរ។ ក្នុងន័យនេះ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត អូណូរ៉េ គីន ចង់ពន្យល់ជំរាបប្រិយមិត្តថា ធ្មេញស្រោបដែលធ្វើពី ដែក ដែលមានតម្លៃថោកជាងគេ អាចបង្កជាផលវិបាកច្រើន ឆាប់ខូច ព្រមទាំងងាយទទួលការ រាតត្បាតពីសំណាក់ពពួកបាក់តេរី ឬនិយាយភាសាសាមញ្ញថា ដង្កូវស៊ីតាមជើងធ្មេញ និង ពីក្រោមធ្មេញស្រោបណាស់។ ក៏ប៉ុន្តែធ្មេញស្រោប ធ្វើពី ព័រសឺឡែន ដែលជា ធម្មតាមានតម្លៃខ្ពស់ មានលក្ខណៈធម្មជាតិ និងប្រើធន់ ការពារធ្មេញកំណើតបានល្អជាងនោះ ក៏អាស្រ័យផងដែរ ទៅលើសមត្ថភាព បច្ចេកទេស និង ចំណេះដឹងរបស់ ពេទ្យធ្មេញ និង ការផលិតធ្មេញ។
Dr. Honoré Kin : “ធ្មេញ ស្រោបដែលល្អមិនត្រូវបែកនៅពេលញ៉ាំបាយទេ។ គុណភាពនៃធ្មេញស្រោបព័រសឺឡែននេះ គឺវាអាស្រ័យទៅតាមសមត្ថភាពមនុស្សអ្នកផលិតផង ពីព្រោះការធ្វើធ្មេញព័រសឺឡែនមិនងាយស្រួលប៉ុន្មានទេ ហើយការធ្វើក្នុងរយៈពេលឆាប់ពេក ឬពុំសូវមានចំណេះដឹងក្នុងផ្នែកនេះ នោះនឹងធ្វើឲ្យធ្មេញព័រសឺឡែនពុំសូវមានគុណភាពល្អ ងាយបែក។”
ទោះ ជាលោកអ្នកនាងជ្រើសរើសការស្រោបធ្មេញប្រភេទណាក៏ដោយ ក៏ការរក្សា អនាម័យសំអាតធ្មេញជាការចាំបាច់ និងសំខាន់បំផុត។ យើងសឹងអាចនិយាយបាន ថា ពេលមានធ្មេញដាក់ យើងត្រូវរក្សាអនាម័យមាត់ធ្មេញឱ្យបានទ្វេឡើងបន្ថែមទៀត។
ដុះ ធ្មេញ មួយថ្ងៃបីដង ឬ ក្រោយពេលទទួលអាហាររួច ជាការចាំបាច់ ក្នុងករណីខ្លះ កាយមួយនេះមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ត្រូវប្រើខ្សែអនាម័យធ្មេញ មកទាញសំអាតកៀនកោះ តាមជើង ដែលច្រាសមិនអាចចូលដល់។
Dr. Honoré Kin : “យើងត្រូវដុះធ្មេញមួយថ្ងៃបីដង រួចហើយត្រូវប្រើខ្សែដើម្បីទាញសម្អាតកាកសំណល់ដែលនៅសល់កកតាម ជើងធ្មេញ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ យើងត្រូវទៅជួបគ្រូពេទ្យធ្មេញ ម្តងទៅពីដងក្នុងមួយឆ្នាំ ដើម្បីឲ្យគ្រូពេទ្យលាងសម្អាតធ្មេញរបស់យើង និងដើម្បីធ្វើការត្រួតពិនិត្យក្រែងមានដង្កូវស៊ី និងបញ្ហាផ្សេងជាមួយធ្មេញយើង។”
បាក់តេរីមាននៅ គ្រប់ទីកន្លែងទាំងអស់ សូម្បីតែនៅក្នុងមាត់ក៏មានដែរ។ ដុះច្រាស និង ប្រើខ្សែទាញ អាចឆ្កិះទាញយកកាកសំណល់ចំណីអាហារដែលកកជាប់ជើងធ្មេញបន្ទាប់ពី បរិភោគរួចបានមួយភាគធំ ប៉ុន្តែបាក់តេរីចង្រៃ អាចនៅមាន ក្នុងមាត់យើងទៀត។ ក្នុងករណីនេះ លោក វេជ្ជបណ្ឌិត ផ្តល់ដំបូន្មានថា គួរតែប្រើ ទឹកខ្ពុរមាត់ Bain de bouche ឬទឹកអំបិល ជាជំនួយរឹតតែ ប្រសើរ។
Dr. Honoré Kin : « បាទ ! ទឹកខ្ពុរមាត់ Bain de boucheហ្នឹង មានប្រយោជន៍ច្រើនដែរ ៖ វាអាចជួយសម្លាប់ដង្កូវ ពីព្រោះពេលដុសធ្មេញ និងទាញខ្សែសំអាតធ្មេញ វាអាចនៅសល់បាក់តេរីខ្លះ។ ទឹកខ្ពុរមាត់នេះ អាចទៅសម្លាប់ ដកដង្កូវ និងបាក់តេរីទាំងនោះចេញពីមាត់យើងបាន។
យើងត្រូវប្រើវា ក្នុងមួយថ្ងៃពី ពីរទៅបីដង។ ធម្មតាទឹកខ្ពុរមាត់មានសារជាតិអាល់កុល ដូច្នេះយើងត្រូវប្រយ័ត្នដែរ។ យើងត្រូវជ្រើសរើសទឹកខ្ពុរមាត់ណា ដែលគ្រូពេទ្យ ចេញវេជ្ជបញ្ជាឲ្យ។
ទឹកអំបិលក៏ល្អដែរ សំរាប់យកមកខ្ពុរមាត់។ ទឹកអំបិលនេះយើងលាយខ្លួនឯងនៅផ្ទះ ជាមួយទឹកឧណ្ឌៗ (កុំត្រជាក់ពេក កុំក្តៅពេក) យើងខ្ពុររយៈពេល ៣០ វិនាទី រួចសឹមខ្ជាក់វាចេញ។ ទឹកអំបិលអាចជួយយើងបានច្រើន ដោយសារទឹកអំបិលមាន ជាតិ Anti-bactérie។ »
ទោះជាក្នុងករណីណាក៏ដោយ ក៏គ្រូពេទ្យនៅតែអាចព្យាបាល និងជួសជុល កែកុនដោយប្រើធ្មេញសប្បនិមិត្តដើម្បីជាជំនួយក្នុងករណីដែលធ្មេញ នោះខូចខាតខ្លាំង ឬមិនអាចទុកបាន។
តើក្នុងករណីណាខ្លះដែលគេត្រូវការប្រើធ្មេញសប្បនិមិត្ត ?
ធ្មេញ ជាសរីរាង្គមួយចំបាច់ ដែលមិនត្រឹមតែជាជំនួយផ្នែកសម្ផស្សប៉ុណ្ណោះទេ តែជាធ្មេញមានភារៈយ៉ាងចំបងក្នុងជួយកិនរំលាយអាហារមុនបញ្ជូនទៅ ក្រពះ។
ហេតុដូច្នេះហើយបានជាគេចាំបាច់ត្រូវការរក្សា សុខភាពធ្មេញឲ្យបានល្អ ដើម្បីសុខភាពរាងកាយទាំងមូល។ ក្នុងន័យនេះប្រសិនណាបើយើងមានធ្មេញណាមួយខូចដោយប្រការណាមួយនោះ គួរតែលោកអ្នកនាងរួសរាន់ទៅឲ្យគ្រូពេទ្យព្យាបាល ព្រោះបើធ្មេញដង្កូវស៊ីបានទទួលការព្យាបាលកាន់តែឆាប់ ធ្មេញនោះនឹងមានអាយុកាន់តែយឺនយូរ ផ្ទុយទៅវិញបើលោកអ្នកបណ្តែតបណ្តោយ នោះធ្មេញនឹងឆាប់ខូច ឬត្រូវដកចោលតែម្តង ពេលនោះការដាក់ធ្មេញសប្បនិមិត្តថ្មីត្រូវការប្រើពេលវេលាយូរ និង ចំណាយអស់ថវិកាក៏កាន់តែច្រើន។ ប៉ុន្តែបើធ្មេញខូចនៅមានកំរិតនៅឡើយ លោកអ្នកអាចរក្សាធ្មេញកំណើតរបស់យើងបាន ដោយប្រើវិធីសាស្ត្រផ្សេងគ្នាទៅតាមករណីជាក់ស្តែង មានជាអាទិ៍ការស្រោបធ្មេញ។
តើពេលណាដែលគ្រូពេទ្យសម្រេចស្រោបធ្មេញលោកអ្នក ? ហើយធ្មេញស្រោបប្រភេទណាដែលលោកអ្នកគួរជ្រើសរើសយក ?
Dr. Honoré Kin : “ គេត្រូវការស្រោបធ្មេញ នៅពេលណាដែលធ្មេញនោះខូចខ្លាំងពេក ធ្មេញត្រូវប៉ះ បិទរន្ធធំពេក រួចកុំឲ្យធ្មេញហ្នឹងបែក យើងត្រូវតែស្រោមធ្មេញនោះ។
ការស្រោបធ្មេញមានច្រើនយ៉ាង ៖
- ធ្មេញស្រោបដែក (Métal ou acier) ៖ មានតម្លែថោក ប៉ុន្តែពុំសូវល្អទេ ដោយសារពុំអាចទុកយូរបាន។ ផលវិបាកសំខាន់នៃការស្រោបធ្មេញធ្វើអំពីដែក គឺមកពីវាមានការលំបាកនឹងពត់តម្រូវ ឲ្យត្រូវ ក្លំជាប់លើធ្មេញណាស់ ជាហេតុបង្កឲ្យឆាប់មានដង្កូវស៊ី នៅពីក្រោមធ្មេញស្រោបនោះ។ ពេលខ្លះគ្រូពេទ្យបង្ខំចិត្តត្រូវតែដកស្រោបនោះចេញ ហើយជួនកាល ដង្កូវស៊ីសំងំស៊ីធ្មេញអស់ខ្លាំងពេក ដែលជម្រុញឲ្យគ្រូពេទ្យត្រូវដកធ្មេញនោះចោលតែម្តង
- ធ្មេញ ស្រោបព័រសឺឡែនលាយជាតិដែក (Metal et Porceleine) ៖ មានតម្លៃថ្លៃជាង ធ្មេញស្រោបធ្វើបីដែក ប៉ុន្តែមានគុណភាពល្អ ជាប់យូរជាង និង ស្អាតជាងច្រើន។
- ធ្មេញស្រោបធ្វើពីព័រសឺឡែនសុទ្ធ ៖ តម្លៃថ្លៃខ្លាំង ប៉ុន្តែវាមានគុណភាពល្អជាងច្រើន។ ល្អជាងច្រើនព្រោះគ្មានជាតិដែក។”
ថ្វីដ្បិត តែបញ្ហាតម្លៃ ជាចំណោទធំសំខាន់មួយ សំរាប់បណ្តាជនទូទៅក៏ដោយ ប៉ុន្តែសុខភាព ធ្មេញ និងភាពធន់ យូរអង្វែង ក៏ជាកត្តាសំខាន់ខ្លាំងណាស់ដែរ។ ក្នុងន័យនេះ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត អូណូរ៉េ គីន ចង់ពន្យល់ជំរាបប្រិយមិត្តថា ធ្មេញស្រោបដែលធ្វើពី ដែក ដែលមានតម្លៃថោកជាងគេ អាចបង្កជាផលវិបាកច្រើន ឆាប់ខូច ព្រមទាំងងាយទទួលការ រាតត្បាតពីសំណាក់ពពួកបាក់តេរី ឬនិយាយភាសាសាមញ្ញថា ដង្កូវស៊ីតាមជើងធ្មេញ និង ពីក្រោមធ្មេញស្រោបណាស់។ ក៏ប៉ុន្តែធ្មេញស្រោប ធ្វើពី ព័រសឺឡែន ដែលជា ធម្មតាមានតម្លៃខ្ពស់ មានលក្ខណៈធម្មជាតិ និងប្រើធន់ ការពារធ្មេញកំណើតបានល្អជាងនោះ ក៏អាស្រ័យផងដែរ ទៅលើសមត្ថភាព បច្ចេកទេស និង ចំណេះដឹងរបស់ ពេទ្យធ្មេញ និង ការផលិតធ្មេញ។
Dr. Honoré Kin : “ធ្មេញ ស្រោបដែលល្អមិនត្រូវបែកនៅពេលញ៉ាំបាយទេ។ គុណភាពនៃធ្មេញស្រោបព័រសឺឡែននេះ គឺវាអាស្រ័យទៅតាមសមត្ថភាពមនុស្សអ្នកផលិតផង ពីព្រោះការធ្វើធ្មេញព័រសឺឡែនមិនងាយស្រួលប៉ុន្មានទេ ហើយការធ្វើក្នុងរយៈពេលឆាប់ពេក ឬពុំសូវមានចំណេះដឹងក្នុងផ្នែកនេះ នោះនឹងធ្វើឲ្យធ្មេញព័រសឺឡែនពុំសូវមានគុណភាពល្អ ងាយបែក។”
ទោះ ជាលោកអ្នកនាងជ្រើសរើសការស្រោបធ្មេញប្រភេទណាក៏ដោយ ក៏ការរក្សា អនាម័យសំអាតធ្មេញជាការចាំបាច់ និងសំខាន់បំផុត។ យើងសឹងអាចនិយាយបាន ថា ពេលមានធ្មេញដាក់ យើងត្រូវរក្សាអនាម័យមាត់ធ្មេញឱ្យបានទ្វេឡើងបន្ថែមទៀត។
ដុះ ធ្មេញ មួយថ្ងៃបីដង ឬ ក្រោយពេលទទួលអាហាររួច ជាការចាំបាច់ ក្នុងករណីខ្លះ កាយមួយនេះមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ត្រូវប្រើខ្សែអនាម័យធ្មេញ មកទាញសំអាតកៀនកោះ តាមជើង ដែលច្រាសមិនអាចចូលដល់។
Dr. Honoré Kin : “យើងត្រូវដុះធ្មេញមួយថ្ងៃបីដង រួចហើយត្រូវប្រើខ្សែដើម្បីទាញសម្អាតកាកសំណល់ដែលនៅសល់កកតាម ជើងធ្មេញ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ យើងត្រូវទៅជួបគ្រូពេទ្យធ្មេញ ម្តងទៅពីដងក្នុងមួយឆ្នាំ ដើម្បីឲ្យគ្រូពេទ្យលាងសម្អាតធ្មេញរបស់យើង និងដើម្បីធ្វើការត្រួតពិនិត្យក្រែងមានដង្កូវស៊ី និងបញ្ហាផ្សេងជាមួយធ្មេញយើង។”
បាក់តេរីមាននៅ គ្រប់ទីកន្លែងទាំងអស់ សូម្បីតែនៅក្នុងមាត់ក៏មានដែរ។ ដុះច្រាស និង ប្រើខ្សែទាញ អាចឆ្កិះទាញយកកាកសំណល់ចំណីអាហារដែលកកជាប់ជើងធ្មេញបន្ទាប់ពី បរិភោគរួចបានមួយភាគធំ ប៉ុន្តែបាក់តេរីចង្រៃ អាចនៅមាន ក្នុងមាត់យើងទៀត។ ក្នុងករណីនេះ លោក វេជ្ជបណ្ឌិត ផ្តល់ដំបូន្មានថា គួរតែប្រើ ទឹកខ្ពុរមាត់ Bain de bouche ឬទឹកអំបិល ជាជំនួយរឹតតែ ប្រសើរ។
Dr. Honoré Kin : « បាទ ! ទឹកខ្ពុរមាត់ Bain de boucheហ្នឹង មានប្រយោជន៍ច្រើនដែរ ៖ វាអាចជួយសម្លាប់ដង្កូវ ពីព្រោះពេលដុសធ្មេញ និងទាញខ្សែសំអាតធ្មេញ វាអាចនៅសល់បាក់តេរីខ្លះ។ ទឹកខ្ពុរមាត់នេះ អាចទៅសម្លាប់ ដកដង្កូវ និងបាក់តេរីទាំងនោះចេញពីមាត់យើងបាន។
យើងត្រូវប្រើវា ក្នុងមួយថ្ងៃពី ពីរទៅបីដង។ ធម្មតាទឹកខ្ពុរមាត់មានសារជាតិអាល់កុល ដូច្នេះយើងត្រូវប្រយ័ត្នដែរ។ យើងត្រូវជ្រើសរើសទឹកខ្ពុរមាត់ណា ដែលគ្រូពេទ្យ ចេញវេជ្ជបញ្ជាឲ្យ។
ទឹកអំបិលក៏ល្អដែរ សំរាប់យកមកខ្ពុរមាត់។ ទឹកអំបិលនេះយើងលាយខ្លួនឯងនៅផ្ទះ ជាមួយទឹកឧណ្ឌៗ (កុំត្រជាក់ពេក កុំក្តៅពេក) យើងខ្ពុររយៈពេល ៣០ វិនាទី រួចសឹមខ្ជាក់វាចេញ។ ទឹកអំបិលអាចជួយយើងបានច្រើន ដោយសារទឹកអំបិលមាន ជាតិ Anti-bactérie។ »
No comments:
Post a Comment